Heb ik last van huidhonger (gehad)?

Rutte, wat doe je het goed. De toespraken die je geeft komen aan, zijn duidelijk en tonen medeleven naar alle inwoners van ons land. Want wat hebben de jongeren het zwaar, omdat ze niet meer naar school mogen. Of de jonge ouders, die ineens vanuit huis werken en gillende kinderen moeten combineren met online werkoverleggen. En dan nog niet te spreken over de bejaarden, want zij zijn immers de grootste risicogroep en mogen geen visite ontvangen.

Maar hoe zit het met de vrijgezellen? Het valt mij op dat de toespraken nooit gericht zijn op de mensen die alleen wonen en zich niet aan een partner kunnen optrekken. De vrijgezellen staan er alleen voor en hebben niemand om een knuffel aan te geven. Ik denk dat veel mensen het besef niet hebben, dat deze periode ook voor ons zwaar was.

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar na drie weken geen fysiek contact, kreeg ik het toch wel steeds moeilijker. Ik wilde een arm om mij heen voelen of gewoon even iemand aanraken, knuffelen. De oplossing van videobellen zorgde ervoor dat ik mijn vriendinnen nog regelmatig zag, maar het fysieke contact miste ik heel erg.

Toen de term ‘huidhonger’ in het leven werd geroepen, stelde ik mijzelf de vraag: “Heb ik last van huidhonger?” Het antwoord was voor mij wel duidelijk, omdat ik hunkerde naar een knuffel of een aanraking. Ik heb een hekel aan de term huidhonger, maar ik denk dat ik hier (samen met heel veel andere vrijgezellen) zeker last van had.

Half mei werd er dan toch iets in de richtlijnen van het RIVM aangepast, speciaal gericht op de vrijgezellen in ons land. We mochten een ‘seksbuddy’ of een ‘knuffelmaatje’ hebben. Want, werd gezegd: “Het is toch logisch dat u als single ook lichamelijk contact wilt hebben”.

Hoewel de termen ‘seksbuddy’ en ‘knuffelmaatje’ alweer snel uit de nieuwe richtlijnen verdwenen, was het dus wel toegestaan om weer intimiteit of seks met een ander te hebben.

Ik citeer: “Wie als single toch intimiteit of seks met een ander wil hebben, maar geen vaste partner heeft, kan wel seks hebben volgens de richtlijnen van het RIVM, maar moet erop letten dat hij of zij het risico op het coronavirus zo klein mogelijk houdt. Bespreek samen hoe u dat het beste doet."

Oké, goed nieuws! Maar hoe houd je het risico zo klein mogelijk? Er schoten verschillende scenario’s door mijn hoofd. Mijn conclusie: onmogelijk, om zonder risico intiem te zijn met elkaar.

Een paar dagen na dit nieuwsbericht ging mijn telefoon. Toen ik zag wie er belde verscheen er een glimlach op mijn gezicht. Het was mijn ‘knuffelmaatje’, een vriend die ik in eenzame tijden heel af en toe eens zie. Hij vroeg mij hoe het ging, hoe ik me voelde in deze rare periode en of ik nog gezond was. Na nog twee weken wachten en allebei vrij van Coronaklachten, besloten we om elkaar te zien. De eerste knuffel die we elkaar gaven (mijn eerste knuffel na 6 weken) voelde heerlijk. Ik dook in zijn brede armen en hij drukte zich stevig tegen mij aan. Een paar minuten hebben we zo gestaan. En toen we elkaar loslieten zei ik lachend: “Jij bent de eerste met wie ik de Coronaregels verbreek”.

Ja, ik heb ik last van huidhonger gehad. Ja, ik heb mij eenzaam gevoeld in de eerste weken van Corona. Maar deze knuffel maakte zoveel goed. Ik kon er weer even tegenaan.

Liefs Juul

0 reacties
  • Facebook - Dateverhaal
  • Instagram - dateverhaal

© 2020 Dateverhaal.nl